خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۴۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مجو از ناله‌ام تاب نفس در سینه دزدیدنکه این طومار حسرت بر ندارد ننگ پیچیدن
۲
شهادتگاه عشق است این مکن فکر تن آسانی.میسر نیست اینجا جز به زیرتیغ خوابیدن
۳
درین دریا که عریانی‌ست یکسر ساز امواجشحباب ما به پیراهن رسید از چشم پوشیدن
۴
به اقبال محبت همعنان شوخی نازمز من جوش غبار آه و از دلبر خرامیدن
صفحهٔ ۱ از ۳