خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۴۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قد خم گشته را تا می‌توانی وقف طاعت کنبه این قلاب صید ماهی دریای رحمت کن
۲
نه‌ای گردن که همچون شعله باید سر کشت بودنتو با خود جبهه‌ای آورده‌ای ساز عبادت کن
۳
به رنگ موج تا کی پیش پای یکدگر خوردنبه فرش آبروی خویش یک گوهر فراغت کن
۴
تماشا وحشت آهنگست ای آیینه تدبیریبه پیچ و تاب جوهر چاره‌پردازیی حیرت کن
صفحهٔ ۱ از ۳