خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۵۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
محیط جلوهٔ او موج خیز است از سراب منز شبنم آب در آیینه دارد آفتاب من
۲
به تحقیق چه پردازم که از نیرنگ دانشهادلیل وحدت خویش است هر جا در نقاب من
۳
قناعت ساغر حیرت غم و شادی نمی‌داندچو شبنم گوشهٔ چشمی‌ست مینای شراب من
۴
غبارم را تپیدن دارد از ذوق فنا غافلهمان خاکم اگر آرام گیرد اضطراب من
صفحهٔ ۱ از ۳