خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۵۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گلفزوش از پرتو شمع من است این انجمنرنگ می‌بالید تاگردید رنگین انجمن
۲
عارف از سیرگریبان دهر را دل می‌کندمی‌شود خلوت به حکم چشم حق بین انجمن
۳
عالمی رفت از خود و برخاست آشوب جنونسایهٔ بال پری کرده‌ست سنگین انجمن
۴
بی‌نشان شوقی که نیرنگش برون است از حساببا فقیران خلوت است و با سلاطین انجمن
صفحهٔ ۱ از ۴