خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۵۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بسکه ناموس وفا داردکمین حال منهرکه بسمل گشت می‌بندد تپش دربال من
۲
بیخودی در بال حیرت می‌رسد آیینه‌اممی‌توان کردن به رنگ رفته استقبال من
۳
ساز پروازم هوای گلشن دیدارکیستجوهر آیینه می‌باشد زگرد بال من
۴
دوش در بزم وفا نرد تجرد باختمششجهت را بر قفا افکند نقش خال من
صفحهٔ ۱ از ۳