خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۵۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چنین کشتهٔ حسرت کیستم من؟که چون آتش از سوختن زیستم من
۲
نه شادم نه محزون، نه خاکم نه گردوننه لفظم نه مضمون، چه معنیستم من؟
۳
نه خاک آستانم، نه چرخ آشیانمپری می‌فشانم، کجاییستم من؟
۴
اگر فانی‌ام, چیست این شور هستی؟وگر باقی‌ام، از چه فانیستم من؟
صفحهٔ ۱ از ۳