خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۵۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوری مقصد دمید از سرکشیدنهای مننقش پاگم‌کرد پیش پا ندیدنهای من
۲
چون نفس از هستی خود در غبار خجلتمکز جهانی برد آسایش تپیدنهای من
۳
الفت هستی چو صبحم نردبان وحشت استچین دامن نیست جز بر خویش چیدنهای من
۴
شور محشر گوش خلقی وانکرد اما چه سوداندکی نزدیک می‌خواهد شنیدنهای من
صفحهٔ ۱ از ۳