خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۵۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جنون ما بیابانهاست از آوارگی بیرونچو مجنون کاش سازد گرد ما با دامن هامون
۲
سراغ عافیت از برگ برگ این چمن جستمکجا آرام کو راحت جهانی می‌تپد در خون
۳
مقیم سایهٔ بید از چمن دارد فراغتهابه رفع بی‌کسی‌کم نیست مو هم برسر مجنون
۴
درین گلزار ممکن نیست از تحقیق گلچیدنز دامان زمین یکچشم حیران گیر تا گردون
صفحهٔ ۱ از ۳