خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۵۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بهکنج ابروی دلدار خال فتنه کمینسیاهپوش سیه خانهایست گوشهنشین
۲
چو سایه، جذبهٔ خورشید او سراپایم،چنان ربود که نگذاشت سجدهام به جبین
۳
سراغ مردمک از چشم ما مگیر و مپرسخیال خال سیاه تو کرده است کمین
۴
هوای گلشن یاد ترا بهاری هستکزو چو شعله توان کرد نالهها رنگین
صفحهٔ ۱ از ۴