خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۵۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای اثرهای خرامت چشم حیران درکمینهرکجا پا می‌نهی آیینه می‌بوسد زمین
۲
گرچه می‌دانیم دل هم منظر ناز تو نیستاندکی دیگر تنزل کن به چشم ما نشین
۳
غافل از دیدار آن چشم حیاپرور نه‌ایمتیغ خوابانیده‌ای دارد نگاه شرمگین
۴
دستگاهت هر قدر بیش است کلفت بیشتردر خور طول است چینهایی که دارد آستین
صفحهٔ ۱ از ۴