خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۵۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فلک چه نقش‌کشد صرف بند و بست جبینمگرزمین فکند طرحی ازنشست جبین
۲
به سجده نیز ز بار قبول نومیدیمزمین معبد ما بود پشت دست جبین
۳
نگین عبرتی از سرنوشت هیچ مپرسدمیده‌گیر خطی چند از شکست جبین
۴
ز صد هزار جنون و فنون نخواهی یافتبه غیر سجدهٔ عجز از بلند و پست جبین
صفحهٔ ۱ از ۲