خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۵۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خواه غفلت‌پیشگی کن خواه آگاهی گزینای عدم‌فرصت دو روزی هر چه می‌خواهی‌گزین
۲
ذره تا خورشید امکان گرم از خود رفتن استیکقدم با هر چه جوشد شوق همراهی گزین
۳
هر قدر غفلت فزون‌تر لاف هستی بیشترای طلسم خواب ازین افسانه کوتاهی گزین
۴
چند در آتش نشانندت به افسون غروراختصار ناز چون شمع سحرگاهی گزین
صفحهٔ ۱ از ۳