خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۵۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پر نارساست سعی تحیرکمند اوای ناله همتی ز نهال بلند او
۲
برقی به ماه نو زد و گردی به موج گلاز ابروی اشارهٔ نعل سمند او
۳
ناسور را به داغ دوا می‌کنند و بسجز سوختن چه چاره کند دردمند او
۴
آنجا که برق جلوهٔ او عرض ناز داشتآیینه بود مجمر و جوهر سپند او
صفحهٔ ۱ از ۳