خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۵۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به این موهومی‌ام یا رب که کرد آیینه‌دار او؟تحیر تا کجا گیرد ز صفر من شمار او؟
۲
سراغِ خویش یابم تا رهِ تحقیق او گیرممرا در خود نهان دارد جمال آشکار او
۳
حریف ساغر خورشید پیمایی که می‌گرددسحرها رفت با خمیازهٔ ذوق خمار او
۴
به غیر از ترکِ هستی از تردد بر نمی‌آیدنفس پر می‌خلد در سینه‌ام از خار خار او
صفحهٔ ۱ از ۳