خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۵۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر از موج گهر نشنیده‌ای رمز خروش اوبیا شور تبسم بشنو از لعل خموش او
۲
حیا ساقی‌ست چندانی که حسنش رنگ گرداندز شبنم می‌زند ساغر بهار گلفروش او
۳
چمن جام طرب در جلوهٔ شاخ گلی داردکه خم گردید از بار سبوی غنچه دوش او
۴
ندانم بوالهوس از گردش ساغر چه پیمایدکه شد پا در رکاب از صورت پیمانه هوش او
صفحهٔ ۱ از ۳