خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۵۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من سنگدل چه اثر برم زحضور ذکر دوام اوچو نگین نشدکه فرو روم به خود از خجالت نام او
۲
سخن آب گشت و عبارتی نشکافت رمز تبسمشتک وتاز حسرت موج می نرسید تا خط جام او
۳
نه سری‌که سجده بناکند نه لبی‌که برگ ثناکندبه‌کدام مایه اداکند عدم ستمزده وام او
۴
سر خاک اگربه هوا رسد چونظرکنی ته پا رسدنرسیده‌ام به عمارتی‌که ببالم از در و بام او
صفحهٔ ۱ از ۳