خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۵۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر چند دورم از چمن جلوه‌گاه اومیخانه است شوق به یاد نگاه او
۲
دارم دلی به سینه کز افسون نرگستفیروز نیست سرمه به روز سیاه او
۳
آنجا که از اسیر تو جرأت طلب کنندجز شرم نیستی‌که شود عذر خواه او
۴
خوبی ز الفت ذقنت ره به در نبردیوسف از آن‌گریخت در آغوش چاه او
صفحهٔ ۱ از ۳