خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۵۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کو عبرت آگهی که به تحقیق راه اوجو شد ز چشم آبلهٔ پا نگاه او
۲
چون شمع قطع ساز نفس مفت بیدلیکزاشک تیغ آب دهد برق آه او
۳
مأوا کشیده‌ایم به دشتی که تا ابدبرق آب می‌خورد ز زبان گیاه او
۴
حیران دستگاه حبابم که بسته‌اندنقد محیط در خم ترک کلاه او
صفحهٔ ۱ از ۳