خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۵۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نمی‌گویم به عشرتگاه مجنون جهد پیماروغبار خانمان لختی بروب از دل به صحرا رو
۲
جهانی می‌کشد بر دوش فرصت بار ناکامیتو هم امروز بنشین در سر این راه و فردا رو
۳
نمی‌باید سپند مجمر افسردگی بودنبه پستی پایمالی اندکی با ناله بالا رو
۴
چو آواز جرس تجرید آزادی غنیمت دانبرون زین کاروانها دامن خود گیر و تنها رو
صفحهٔ ۱ از ۳