خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۵۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همچون نفس به آینهٔ دل رسیده رویعنی درین مکان نفسی واکشیده رو
۲
تسلیم خضر مقصد موهوم ما بس استچون سایه سر به خاک نه و آرمیده رو
۳
آخر به خواب نیستی از خویش رفتنی استباری فسانهٔ من و ما هم شنیده رو
۴
زبن دشت خارها همه بر باد رفته‌انداز خود چو سیل بر اثر آب دیده رو
صفحهٔ ۱ از ۳