خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۵۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این قلمرو اندوه کارگاه راحت نیستهرکه فکر بالین‌کرد یافت زیر سر زانو
۲
یک مژه به صد عبرت شرم چشم ما نگشودحلقه‌وار ته‌کردیم بر هزار در زانو
۳
گل دمیده‌ایم اما رنگ و بو پشیمانی استبود غنچهٔ ما را عالم دگر زانو
۴
زین تلاش پا درگل‌کو ره وکجا منزلهمچو شمع پیمودیم شام تا سحر زانو
صفحهٔ ۱ از ۳