خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۵۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر شعله تا چند نازیدن‌کاهدر دولت تیز مرگی‌ست ناگاه
۲
صد نقص دارد ساز کمالتچندین هلال است پیش و پس ماه
۳
در فکر خویشیم آزادگی کوما را گریبان افکنده در چاه
۴
یارب چه سحر است افسون هستیاز هیچ بودن‌کس نیست آگاه
صفحهٔ ۱ از ۳