خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۶۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چیست گردون کاینقدر در خلق غوغا ریختهسرنگون جامی به خاک تیره صهبا ریخته
۲
گرد ما صد بار از صحرای امکان رفته‌اندتا قضا رنگی برای نام عنقا ریخته
۳
آه از این حرص جنون جولان که از سعی املخاک دنیا برده و بر فرق عقبا ریخته
۴
قطع امید قیامت‌کن که پاس مدعادر غبار دی هزار امروز و فردا ریخته
صفحهٔ ۱ از ۳