خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۶۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غبار خط زلعل او به رنگی سر برآوردهکه پنداری پر طوطی سر از شکر برآورده
۲
برون آورد چندین نقش دلکش خامهٔ قدرتبه آن رنگی که دارد عارضش کمتر برآورده
۳
به یاد شمع رخسارش نگاه حسرت آلودمبه هر مژگان زدن پروانه‌واری پر بر آورده
۴
چسان در پرده دارم حسرت طفلی‌که نیرنگشتامل تا نفس دزدد سرشکم سر بر آورده
صفحهٔ ۱ از ۴