خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۶۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هزار نغمه به‌ساز شکست ماست‌گرهبه موی کاسهٔ چینی دل صداست گره
۲
ز موج باز نشد عقدهٔ دل‌گرداببه‌کار ما همه دم ناخن آزماست گره
۳
به‌کوشش ازسرمقصدگذشتن آسان نیستچو جاده رشتهٔ ما را در انتهاست‌گره
۴
ز خبث‌گریه‌ام ای غافلان نفس دزدیدبه برشگال دم اسب را رواست گره
صفحهٔ ۱ از ۳