خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۶۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به رشته‌ات اثر وهم مدعاست گرهتو گر زبند هوس واشوی کجاست گره
۲
طلسم وحشتی ای بیخبر چه خود رایی‌ستکه شبنم تو به بال و پر هواست گره
۳
ز آرمیدگی دل فریب امن مخوربه هر شراری ازین سنگ شعله‌هاست‌گره
۴
ره تردد اقبال‌کیست بگشایدکه از قلمرو ما تا پر هماست‌گره
صفحهٔ ۱ از ۳