خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۶۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برآرد گَرَم آتش دل زبانهشودگرد بال سمندر زمانه
۲
گشایم‌گر از بیخودی شست آهیکنم قبهٔ چرخ زنبور خانه
۳
به صد لاف وارستگی صید خویشمنبرده‌ست پروازم از آشیانه
۴
چراغ ادبگاه بزم خیالمنمی‌بالد از آتش من زبانه
صفحهٔ ۱ از ۴