خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۶۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پری می فشان ای تعلق بهانهبه دل چون نفس بسته‌ای آشیانه
۲
درین عرصه زنهار مفراز گردنکه تیر بلا را نگردی نشانه
۳
گر از ساز بسمل اثر برده باشیتپش نیست در نبض دل بی‌ترانه
۴
دل ما و داغی ز سودای عشقتسر و سجده‌واری از آن آستانه
صفحهٔ ۱ از ۴