خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۶۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر همه رفتی چو ماه از چرخ برتر سجده‌ایتا ز پیشانی اثر داری برآن در سجده‌ای
۲
بندگی را در عدم هم چاره نتوان یافتنخاک اگرکشتی همان از پای تا سر سجده‌ای
۳
لوح اظهار اینقدر تهمت نقوش عاجزی ستای همه معنی به جرم خط مسطر سجده‌ای
۴
دام تکلیف نیاز توست هرجا منزلی‌ستیعنی از دیر و حرم تاکوی دلبر سجده ای
صفحهٔ ۱ از ۳