خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۶۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر به‌گردون می‌کشی گردن و گر در سجده‌ایاز تو تا گل کرده است الله‌اکبر سجده‌ای
۲
خم چرا باید شدن باری اگر بر دوش نیستزندگی دارد بلایی کاین قدر در سجده‌ای
۳
هرزه بر خود چیده‌ای ای محو اسباب غروریکسر مو گر ز و هم آیی فروتر سجده‌ای
۴
همچو اشکم مایل آن آستان اما چه سودعشق می‌گوید ادب کن جبههٔ تر سجده‌ای
صفحهٔ ۱ از ۳