خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۶۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ماییم و گرد هستی حرمان دمیده‌ایچون صبح آشیانهٔ رنگ پریده‌ای
۲
در دامن خیال تو دارد غبار مابی‌دست و پایی به ثریا رسیده‌ای
۳
بر گریه‌ام نظر کن و از حسرتم مپرسعرض گداز صد نگهست آب دیده‌ای
۴
غافل مباد وصل ز فریاد انتظارچشمی گشوده‌ایم به حرف شنیده‌ای
صفحهٔ ۱ از ۳