خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۶۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کجا خلوت و انجمن دیده‌ایتو شمعی همین سوختن دیده‌ای
۲
ز رنگی‌که جز داغش آیینه نیستچو طاووس خود را چمن دیده‌ای
۳
به وهم حسد باختی نور دلچراغی ندیدی لگن دیده‌ای
۴
که صیقل زد آیینهٔ عبرتتکه او بودی امروز و من دیده‌ای
صفحهٔ ۱ از ۴