خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۶۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه اینجا سبحه ره دارد نه زنارتو دیرستان ناز خود پرستی
۲
تحیر چشم بند سحرکاری‌ستبهار بی‌نشانی گل به دستی
۳
دربغا رمز خورشیدت نشد فاشابد رفت و همان صبح الستی
۴
کسی دیگر چه اندیشد چه فهمدبه آیینی‌که نتوان یافت هستی
صفحهٔ ۱ از ۲