خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۶۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جهدکن تا نروی بر اثر نیک و بدیکه خضر نیز درین بادیه دام است وددی
۲
تاگلستان تو در سبزهٔ خط گشت نهاندیده‌ای نیست که چون لاله ندارد رمدی
۳
داغها در دل خون گشته مهیا دارمکرده‌ام نذروفای تو پر ازگل سبدی
۴
جان چه باشدکه توان نذر توام اندیشیداینقدر تحفه نیرزد به قبولی و ردی
صفحهٔ ۱ از ۳