خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۶۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کیستم من نفس سوختهٔ منجمدیدل خون گشته و گل کرده غبار جسدی
۲
نقش تصویر خیالی ز اثر نومیدمدعوی‌ام شوخی و مستی و ندارم سندی
۳
وصل جستم دو جهان جلوه دچارم کردندچه صنمها که ندیدم به سراغ صمدی
۴
هر چه موقوف بیان‌ست شماری دارداز احد هم نتوان یافت بغیر از عددی
صفحهٔ ۱ از ۳