خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۶۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خیالت هر کجا تمهید راحت‌پروری کردیبه خواب بیخودی بوی بهارم بستری کردی
۲
نفس چون ناله بر باد تپیدن داد اجزایمبه توفان خیالت گرنه حیرت لنگری کردی
۳
به پاس راز الفت شکر بیدردیست کار مناگر دل آب می‌گردید مژگان هم تری کردی
۴
به این نازک مزاجی حیرتم آسوده می‌داردو گرنه جنبش مژگان به چشمم نشتری کردی
صفحهٔ ۱ از ۳