خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۶۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درین محفل‌که پیدا نیست رنگ حسن مقصودیچراغ حسرت آلود نگاهم می‌کند دودی
۲
چو آن شمعی که از فانوس تابد پرتو آهشدرون بیضه‌ام پیداست بال شعله فرسودی
۳
خروش بینوایی‌های من یارب که می‌فهمدچو مژگانم ز سر تا پا زبان سرمه‌آلودی
۴
طریق بندگی ناز فضولی برنمی‌داردتو از وضع رضا مگذر چه مقبولی چه مردودی
صفحهٔ ۱ از ۳