خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۶۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوستان این خاکدان چون من ندارد دیگریخانه در زیر زمین بنیاد و نقش پا دری
۲
مردم و یاد مرا بر من نکرد آن مست نازدر غبارم داشت استقبال پابوسش سری
۳
می‌روم از خود چو شمع و پا به دل افشرده‌امکشتی من بادبان دارد به جیب لنگری
۴
خواب راحت در تلاش مخمل و سنجاب سوختزیر پهلو داشتم چون ناتوانی بستری
صفحهٔ ۱ از ۴