خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۶۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مزد تلاشم به رهت دیده ندارد گهریآبله‌ای کو که نهم در قدم خویش سری
۲
نیست درین هفت چمن چون قدت ای غنچه دهنگلبن نیرنگ گلی سرو قیامت ثمری
۳
گر جرس آید به نوا ور ز سپند است صداغیر من بی سر و پا ناله ندارد دگری
۴
بر قد خم سنگ مزن شیشهٔ رنگم مشکنتا بکشد نالهٔ من کوه ندارد کمری
صفحهٔ ۱ از ۳