خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۶۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به این تمکین خرامت فتنه در خوابست پنداریتبسم از حیا گل بر سر آبست پنداری
۲
غبارم از خرامت ششجهت دست دعا داردحضور چینِ دامان تو محرابست پنداری
۳
ندارد ساز عجزم چون نگه سامان آهنگیبه مژگانت که شوخیهای مضرابست پنداری
۴
سپند آتش دل کردهام ذرات امکان راتب شوق تو خورشید جهانتابست پنداری
صفحهٔ ۱ از ۳