خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۷۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلدار قدح برکف، ما مرده ز مخموریآه از ستم غفلت، فریاد ز مهجوری
۲
سرمایهٔ آگاهی گر آینه‌داریهاستدر ما و تو چیزی نیست نزدیکتر از دوری
۳
از نسخهٔ ما و من تحقیق چه خواندکستا نام و نفس باقیست آیینه و بی‌نوری
۴
زبن یک دو نفس هستی صد سنگ به دل بستمویرانه قیامت چید بر خوابش ز معموری
صفحهٔ ۱ از ۳