خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۷۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرشکم صد سحر خندید و پیدا نیست تاثیریکنون از ناله درتاریکی شب افکنم تیری
۲
بجز مردن علاج ما و من صورت نمی‌بنددتب شور نفسها در کفن دارد تباشیری
۳
فلک بر مایه‌داران من و ما باجها داردعدم شو تا نبینی گیرو دار حکم تقدیری
۴
اگر از اهل تقوایی بپرهیز از تواناییکه در کیش تعین چون جوانی نیست بی‌پیری
صفحهٔ ۱ از ۳