خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۷۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیحاصلیام بست به گردن خم پیریچون بید ز سر تا قدمم عالم پیری
۲
در عالم فرصت چقدر قافیه تنگ استمو، رست سیه، پیشتر از ماتم پیری
۳
تا پنبه نهد کس به سر داغ جوانیکافور ندارد اثر مرهم پیری
۴
موقوف فراموشی ایام شبابستخلدی اگر ایجاد کند عالم پیری
صفحهٔ ۱ از ۳