خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۷۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فریبم می‌دهد آسودگی ای شوق تدبیریبه رنگ غنچه خوابی دیده‌ام ای صبح تعبیری
۲
ندانم دل اسیرکیست اما اینقدر دانمکه درگرد نفس پیچیده است آواز زنجیری
۳
جهان میدان آزادی‌ست اما مرد وحشت کونبالید از نیستان تعلقها نی‌تیری
۴
به مغروران طاقت بر نمی‌آیی مدارا کننیاز سرکشان دارد خم تسلیم شمشیری
صفحهٔ ۱ از ۳