خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۷۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرفتم شوخیت با شورصد محشرکند بازیمی تمکین همان در ساغر گوهر کند بازی
۲
به هر دشتی‌که صید طره ات بر هم زند بالیغبارش تا ابد با نافه و عنبر کند بازی
۳
زجیب هربن مژگان دمد موزونی سرویخیال قامتت هرگه به‌چشم ترکند بازی
۴
غنا پر درد یاد توست طفل اشک مشتاقانکه گاهی با عقیق وگاه باگوهرکند بازی
صفحهٔ ۱ از ۳