خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۷۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من و دیوانهخو طفلی که هر جا سر کند بازیدو عالم رنگ بر هم چیند و ابتر کند بازی
۲
خیال چین ابروی تو هر جا بینقاب افتدنظر ها در دم شمشیر با جوهر کند بازی
۳
به توفان خیالت اشک حسرت بسملی دارمکه هر مژگان زدن در عالم دیگر کند بازی
۴
به رویت پیچ و تاب طرهٔ مشکین به آن ماندکه شاخ سنبلی بر لالهٔ احمر کند بازی
صفحهٔ ۱ از ۳