خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۷۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوشست از دور نذر محفل همصحبتان بوسیجهان جز کنج تنهایی ندارد جای مأنوسی
۲
فنا تعلیم هستی باش اگر راحت هوس داریبه فهم این لغت جز خاک گشتن نیست قاموسی
۳
نپنداری بود عشق از دل افسردگان غافلشرر در پردهٔ هر سنگ دارد چشم جاسوسی
۴
دو عالم محو خاکستر شد از برق تماشایتچه شمعست اینکه عرض پرتوش نگذاشت فانوسی
صفحهٔ ۱ از ۳