خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۷۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
که‌ام من از نصیب عالم اظهار مأیوسیغبار دامن رنگی صدای دست افسوسی
۲
حباب این محیطم مفت دیدنهاست اسرارمپری زیر بغل می‌گردم از مینای محسوسی
۳
ندانم تیغ قاتل از چه گلشن داده‌اند آبشچکیدنهای خونم نیست بی آواز طاووسی
۴
حجاب وصل نتوان یافت جز گرد خیال اینجاز بالیدن فروغ شمع‌گل‌کرده‌ست فانوسی
صفحهٔ ۱ از ۳