خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۷۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه شد آستان حضور دل که تو رنج دیر و حرم کشیبه جریدهٔ سبق وفا نزدی رقم که قلم کشی
۲
به قبول صورت بی اثر مکش انفعال فسردگیچه قدر مصور عبرتی که چو سنگ بار صنم کشی
۳
رمقی‌ست فرصت مغتنم به هوس فسون امل مدمچو حباب سعی‌کمی مدان‌که نفس به پیکر خم‌کشی
۴
کسی ازپری‌که مگس‌کشد ز چه ننگ دام و قفس‌کشدغم ساغری‌که هوس‌کشد به دماغ سوخته‌کم‌کشی
صفحهٔ ۱ از ۳