خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۷۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پوچست قماش تو به اظهار تلافیای کسوت موهوم فنا رنگ نبافی
۲
نشکافت کس از نظم جهان معنی تحقیقاز بسکه بهم تنگ نشسته‌ست قوافی
۳
در فکر خودم معنی او چهره‌گشا شدخورشید برون ریختم از ذره شکافی
۴
آیینه دلان جوهر شمشیر ندارنداجزای مدارایی ما نیست مصافی
صفحهٔ ۱ از ۳